Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2006

Πανεπιστήμια; Ποιά πανεπιστήμια;

Τέλειωσαν λοιπόν οι λεγόμενες καταλήψεις στα διάφορα λεγόμενα ανώτατα τεχνολογικά και πανεπιστημιακά ιδρύματα της λεγόμενης χώρας και αφού οι λεγόμενοι καταληψίες απεχώρησαν δακρύβρεχτοι, έμειναν (για άλλη μία φορά) τα σημάδια του καλλιτεχνικού τους οίστρου - εδώ δεν χωράει ειρωνεία, μιλάμε για μνημειώδη έργα της trash art, με την διαφορά μόνο, ότι τα σκουπίδια δεν ελήφθησαν από παρακείμενο σκουπιδοτενεκέ, αλλά παρήχθησαν κατά παραγγελία από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, από μέχρι πριν από λίγο χρηστικότατα αντικείμενα, όπως υπολογιστές, εξοπλισμούς εργαστηρίων, καθίσματα, πόρτες, φωτιστικά, πρίζες, διακόπτες και οτιδήποτε άλλο ανόσιο παράγωγο του μιαρού σύγχρονου τεχνολογικού μας (αλλά όχι και τους) πολιτισμού.
Δεν τα βγάζω από την κοιλιά μου όλα αυτά, το μεγαλύτερο μέρος του τύπου διαμαρτύρεται για την άθλια κατάσταση των διαφόρων ιδρυμάτων κατά την «επόμενη μέρα», κάτι σαν σκηνή από την ταινία “the day after” έβλεπαν οι απαίδευτοι δημοσιογραφίσκοι, που να καταλάβουν από μοντέρνα τέχνη οι αχρείοι!
Και να ήταν για κακό... τόσος κόσμος θα φαει ψωμάκι με τις επισκευές και τις ανανεώσεις εξοπλισμού, αλλά που να τα σκεφτούν αυτά οι κοντόφθαλμοι.

Αλλά για μια στιγμή. Τα περί καταστροφών μπορώ να τα καταλάβω, εξάλλου το αισθητήριο της τέχνης είναι (ας πούμε, για να μην μακρηγορούμε) υποκειμενικό, τα πανεπιστημιακά ιδρύματα όμως που τα είδανε; Και κατ επέκταση, προς τι τόσος ντόρος τελευταία για κάτι που δεν υφίσταται καν; Εδώ πρόκειται για εντελώς στρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας και μάλιστα από τους περισσότερους ανθρώπους. Τέτοια μαζική παράκρουση, ούτε ο David Copperfield δεν θα μπορούσε να επιτύχει! Ποιες εξαφανίσεις αγαλμάτων της ελευθερίας μου λετε, εδώ βλέπουμε πανεπιστήμια έξω από την πόρτα μας!
Ξέρω, οι περισσότεροι θα πείτε ότι η παράκρουση είναι όλη δική μου, ότι υπάρχουν και παραυπάρχουν, ότι φοιτήσατε οι ίδιοι σε κάποιο από αυτά, ότι έχουν τα προβλήματά τους αλλά όχι και τέτοια ισοπέδωση και απαξίωση κλπ κλπ. Εν τάξει, τα ξέρω αυτά, έχω κάνει κι εγώ την βόλτα μου από εκεί.

Όμως τι σημαίνει τελικά πανεπιστήμιο; Και τι αντιπροσωπεύει αυτό σε μία κοινωνία; Μήπως όχι το φρούριο της ορθολογικής σκέψης και της επιστημονικής μεθόδου; Μήπως όχι την φωλιά όπου η επιστήμη κάθε είδους αναθρέφει τους νεοσσούς της, μακριά από τις δογματικές επιθέσεις των διαφόρων τσακαλιών; Μήπως όχι τον χώρο όπου οι επιστήμες εξελίσσονται μέσα από διαδικασίες έρευνας, λογικών ελέγχων και επιστημονικής συνεργασίας ή (και) άμιλλας; Αν συμφωνούμε όλοι με τα παραπάνω, τότε πως εξηγείται το παράδοξο σε εκπομπές του κου Χαρδαβέλλα να εμφανίζεται καθηγητής θεολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών ως υπερασπιστής των ΔΟΓΜΑΤΩΝ της ορθοδόξου χριστιανικής εκκλησίας και των συγχρόνων ποιμένων της, και να το κάνει μάλιστα με τόσο ζήλο που θα τον ζήλευε και ο αρχιβοσκός μας, Αγιατολάχ Παρασκευαήδης (το ορθογραφικό αμάρτημα, σκόπιμο). Έτσι αντιλαμβάνεται ο πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών την θεολογία; Για να μην μιλήσω για τους «θεολόγους» που γνωρίσαμε στα σχολεία, κι εκείνοι πανεπιστήμια δεν τελείωσαν; Ή μήπως συμβιβάζεται η ιδιότητα του πανεπιστημιακού (και μάλιστα καθηγητού) με εκείνη του ιερέα του ορθοδόξου χριστιανικού δόγματος; Αναφέρομαι σε γνωστότατον διοπτροφόρον «καναλομαϊντανό» ο οποίος θεωρείται μάλιστα από πολλούς ως εξαιρέτου κύρους και διαθέτων ευθυκρισία και απαράμιλλο εύρος γνώσεων, ώς και δεινός τεχνίτης επί της Ελληνικής Γλώσσης, βεβαίως.

Κάποιοι θα πούν οτι δεν έχει καμία σχέση το θρησκευτικό πιστεύω του καθενός με την θέση του ως καθηγητού. Σοβαρά; Αυτό είναι βέβαια ζήτημα επόμενης καταχώρησης καθώς έχει πολύ ζουμί, όμως απλά και χωρίς πολλά λόγια, πως συμβιβάζεται κάποιος που πιστεύει (ή λεει έστω ότι πιστεύει, δεν μας αφορά εδώ) σε δόγματα - δόρατα κατά της επιστημονικής μεθόδου και του ορθολογισμού να διδάσκει στην φωλιά της επιστήμης; Και να διδάσκει τι, ορθολογική σκέψη, ή επιστημονική μέθοδο; Πωλώ δε μάλλον εάν είναι και ιερέας!
Ορισμένοι ίσως πουν οτι οι ιδέες αυτές κρύβουν αθεΐα, ρατσισμό, μισαλοδοξία κλπ.... αυτούς τους παραπέμπω να διαβάσουν την αιτιολογία που έδωσε ο αυτοκράτορας Ιουλιανός για το έδικτό του να μην διδάσκουν χριστιανοί στις φιλοσοφικές σχολές. Εάν και πάλι δεν πειστούν, ε ας πάνε στον παπά της ενορίας τους να τους εξομολογήσει για το αμάρτημά τους να διαβάσουν αυτά τα αίσχη!
Κάποιοι άλλοι πάλι, ίσως σκεφτείτε οτι δεν μπορούμε να αφορίζουμε ολόκληρο πανεπιστήμιο επειδή ένα τμήμα του είναι «αντιπανεπιστημιακό»! Το ασθενές του επιχειρήματος αυτού δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να το εξετάσουμε εδώ, ίσως σε άλλη καταχώρηση, άς θεωρήσουμε για λίγο το επιχείρημα αυτό, ισχυρό. Ακόμα κι εγώ είχα ελπίδες. Μέχρι που ένα πρωινό που Απριλίου, οδηγώντας και ακούγοντας τον ραδιοφονικό (το ορθογραφικό αμάρτημα, σκόπιμο) σταθμό της εκκλησίας της Ελλάδος – εξαιρετική πηγή γέλωτος παρεπιπτόντως – κόντεψα να χάσω τον έλεγχο! Καθηγητής του τμήματος μηχανολόγων μηχανικών του ΕΜΠ (όνομα δεν θα πω πάλι, όμως ο άνθρωπος αυτός ήταν μέχρι πέρυσι πρόεδρος του τμήματος, δεν είναι τυχαίος, όποιος ενδιαφέρεται ας βρει ποιος είναι) αναλύει στους διμοσιογραφοπαπάδες τα αίτια του ατυχήματος του Τσερνομπίλ, ήταν βλέπετε η επέτειος των είκοσι χρόνων, και τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας, όταν, από το πουθενά ξεπήδησε η βίβλος! Ο πρωτόπλαστος (sic) ήταν λεει ευτυχής και δεν είχε τέτοια προβλήματα (προφανώς αναφέρεται στην περίοδο αυτήν της ανείπωτης ευδαιμονίας πρίν από την εμφάνιση της γυναικός –συντρόφου του) μέχρι που αμάρτησε και από τότε βιάζει την φύση προσπαθώντας να γίνει θεός κλπ κλπ, προσπαθώ να συμπτύξω το περιεχόμενο, καθώς το παραλήρημα ήτο πέραν πάσης φαντασίας και κάποια στιγμή, κατά το κοινώς λεγόμενον έχασα την μπάλα. Βέβαια εκείνος την έχει χάσει προ πολλού και μάλλον μονίμως, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα. Το «δικό μας» ζήτημα είναι οτι ο άνθρωπος αυτός ήταν πρόεδρος τμήματος της θετικότερης εκ των θετικών σχολών που έχει να επιδείξει η ανώτατη παιδεία ατού του τόπου. Κρίνει και βαθμολογεί γραπτά νέων επιστημόνων. Δημιουργεί νέους θετικούς επιστήμονες (;!).

Είπατε τίποτε; Μιλήσατε για πανεπιστήμιο στο Ελλαδιστάν – Αυνανιστάν του Αγιατολάχ παρασκευαήδη; Σας παραπέμπω για μεταπτυχιακό στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ. Εκεί τουλάχιστον δεν μασάνε τα λόγια τους. Ξέρουν τί είναι και το φωνάζουν. Και μετά μου λετε για τα τσογλαναριά που κρατούν όμηρους καθηγητές, τους απειλούν και καταστρέφουν τα γραφεία τους, διαμαρτυρόμενοι –λέει- για τις απαράδεκτες –λέει- προτάσεις αναβάθμισης των πανεπιστημίων! Μα δεν θέλουμε αναβάθμιση των πανεπιστημίων καλοί μου άνθρωποι. ΙΔΡΥΣΗ πανεπιστημίων χρειαζόμαστε...

16 Comments:

At 11/7/06 17:49, Blogger Π said...

Kαλωσόρισες και από εδώ, και συγχαρητήρια για το ποσT.



Γιατί διαμαρτύρεσαι όμως; Tο λέει και η λέξη: ΠANE-ΠIΣTH-MIA, του Xριστού την πίστη την αγία. (Kαι «θετικούς επιστήμονες»; μάλλον αρνητικούς υπο-ύπερους βγάζουν...)

 
At 12/7/06 05:33, Blogger Λίτσα said...

Ωραίο post, rodanis. Αλλά μην το περιορίζεις μόνο στη θεολογία - μήπως στις υπόλοιπες σχολές των ανθρωπιστικών σπουδών διδάσκεται ας πούμε ο ορθολογισμός;
Καλώς ήρθες.

 
At 12/7/06 14:19, Blogger rodanis said...

π:
Ευχαριστώ. Δεν παραπονιέμαι όμως, καταλαβαίνω που ήμασταν και πόσο λίγο πριν, καθώς και πού έχουμε φθάσει σε ελάχιστο συγκριτικά χρόνο. Απλά βρε παιδί μου περίμενα τουλάχιστον από τους ΜΗ-ΧΑΝΩ-ΛΟΓΟΥΣ να έχουν διατηρήσει κάποιο ίχνος λογικής!

λίτσα:
Ευχαριστώ. Όμως πού τον είδες τον περιορισμό; Εδώ γράφω οτι το κακό έχει εισβάλλει σε (ή μαλλον δεν έχει ακόμα εκριζωθεί από) μία από τις θετικότερες σχολές της ανώτατης εκπαίδευσης! το τμήμα μηχανολόγων του ΕΜΠ. Όπως βλέπεις, ουδεμία ελπίς :-(

 
At 12/7/06 15:23, Blogger lykojo said...

καλά τα όσα λες περί πανεπιστημίων.

περί καταστροφών όμως μπορείς να μου πεις ποιες είναι οι πηγές σου; δηλαδή εννοείς ότι σπάζαν οι καταληψίες υπολογιστές και γραφεία κλπ; εγώ σε όσες σχολές της θεσσαλονίκης μπήκα ήταν μια χαρά όλα. δεν καταλαβαίνω γιατί να σπάσουν οι φοιτητές τους υπολογιστές που σε ένα μήνα θα ξαναχρησιμοποιήσουν ή τα εργαστήρια τους...

και στο κάτω κάτω η κατάληψη περιορίζεται στο φουαγιέ της κάθε σχολής και σε ένα-δύο αμφιθέατρα. όλα τα άλλα κλειδώνονται. όλα.

μπορώ να φανταστώ βέβαια μεμονωμένα περιστατικά που τα προκάλεσαν μπαχαλάκιδες και μπαοκτσίδες αλλά δε νομίζω ότι είναι ο κανόνας. σου λέω τουλάχιστον απ' όσα είδα εγώ με τα μάτια μου στην πόλη μου.

τώρα για "το μεγαλύτερο μέρος του τύπου" δεν ξέρω.... ποιο είναι αυτό και τι σκοπό έχει. για το μεγαλύτερο μέρος του τύπου όλοι οι φοιτητές είναι αλήτες, μπαχαλάκιδες, δύναμη συντήρησης και άλλα ωραία. άλλωστε είναι η πρώτη φορά που ο τύπος υπερβάλλει και υπερτονίζει τα πράγματα; μήπως τίποτα πεταμένους καφέδες τους είδαν ως καταστροφή; ή κάποια περιστατικά τα έκαναν κανόνα;

τέλος πάντων επειδή ξέρω ότι κουράζω χωρίς να σχολιάζω καν στο κύριο θέμα σου. απλά επειδή έχω πάει κι έχω δει με τα μάτια μου, πολλά πράγματα που ακούω με εκνευρίζουν. όχι δεν αγιοποιώ κανέναν.

δεν θα διαφωνήσω καθόλου με την άθλια κατάσταση των πανεπιστημίων μας.

καλή αρχή στο blogging επίσης....

 
At 12/7/06 15:29, Blogger Π said...

ΜΗ-ΧΑΝΩ-ΛΟΓΟΥΣ: Aυτό λέγεται πληρωμένη απάντηση!

Mία από τις θετικότερες σχολές: μήπως οι πρόεδροί τους (και να μην πω τι θα πει πρό-εδροι) νοιάζονται περισσότερο για τα θετι-κότερα;

Πράγμα που μου θύμισε μια ωραία γελοιογραφία (του KYP, νομίζω) που έδειχνε ευδαίμονες «αριστερούς» πάνω σε ένα κότερο με όνομα «Mαρξ»!

 
At 13/7/06 14:18, Blogger rodanis said...

Lykojo:
Ευχαριστώ. Βεβαίως και δεν γίνεσαι κουραστικός. Αντιθέτως, ενδιαφέρων διάλογος, δεν γίνεται όταν όλοι έχουν τις ίδιες απόψεις!
Οι πηγές μου ήταν τα Νέα, η πύλη in.gr (Λαμπράκης) (10/07) και η Καθημερινή (02/07). Οι περιπτώσεις: ΑΣΟΕ (γραφεία) και ΤΕΙ Αθηνών (γραφεία, εργαστήρια, κοινόχρηστοι χώροι). Μικρότερες καταστροφές έγιναν και αλλού. Διαπίστωσα επίσης, ότι το θέμα κυκλοφόρησε αρκετά ώστε να το γνωρίζουν και γνωστοί μου που ενημερώνονται από τύπο του κυβερνώντος χώρου.

Θα συμφωνήσω μαζί σου, στα περί του τύπου. Εξ άλλου ελευθεροτυπία ούτε υπήρξε ποτέ πουθενά, ούτε πρόκειται να υπάρξει. Η χρήση του τύπου (όπως και των ΜΜΕ) δεν είναι βέβαια η ενημέρωση αλλά η διαμόρφωση συλλογικών απόψεων, αρεστών σε όσους τον ελέγχουν. Πάντοτε έτσι ήταν, και παντού. Τουλάχιστον εάν δεν βρίσκεται κάποιος υπό απροκάλυπτα δικτατορική διακυβέρνηση, μπορεί να εκδώσει και καμιά φυλλάδα που να την διαβάζουν οι κολλητοί του. Αυτό όμως δεν είναι τύπος! Ούτε βέβαια και στο Internet είναι καλύτερα τα πράγματα’ αντίστοιχα είναι. Μπορεί να είναι ευκολότερο να «εκδόσεις» κάτι (όπως κάνουμε εμείς εδώ), όμως για να το βρει κανείς... ψάχνε ψύλλους στ΄άχυρα. Το δια ταύτα: Βεβαίως δεν παίρνω τίποτα που διαβάζω ή ακούω τοις μετρητοίς. Ως έναυσμα το εκλαμβάνω και ως τίποτα περισσότερο.
Ως προς την παρατήρησή σου περί μη γενικευμένου φαινομένου τώρα. Εξαρτάται από πια σκοπιά το βλέπει κανείς. Δυο – τρία μεμονωμένα περιστατικά στα δεκάδες, δεν αποτελούν βέβαια γενικευμένο φαινόμενο. Έλα όμως που εμένα μου αρκεί έστω και ΕΝΑ τέτοιο φαινόμενο, για αυτό που θέλω να πώ. Δεν έχει και πολλή σημασία εάν τα περιστατικά έγιναν αυτή την φορά στις συγκεκριμένες σχολές. Δεν γίνονται πάντα στις ίδιες, ώστε να μιλήσει κανείς για τοπικά προβλήματα. Λές οτι στην πόλη σου όλα ήταν καλά. Πολύ ωραία, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ήταν πάντα έτσι, ούτε πως θα είναι και στην επόμενη κατάληψη. Τυχαία εμφανίστηκαν τα όποια προβλήματα εκεί που εμφανίστηκαν και τυχαία δεν εμφανίστηκαν, εκεί που δεν εμφανίστηκαν. Γιατί εάν υπήρχε μια κάποια διαφορετική οργάνωση, διαφορετική νοοτροπία, διαφορετική αντιμετώπιση (από έξω προς τα μέσα και το αντίστροφο) στις σχολές της Θεσσαλονίκης π.χ., ή σε οποιαδήποτε μεμονωμένη περίπτωση, τότε εκεί τα όποια προβλήματα, θα παρουσιάζονταν με διαφορετική συχνότητα και ποιότητα. Είναι όμως έτσι;
Για μένα το γενικευμένο φαινόμενο, το οποίο δημιουργεί τα προβλήματα αυτά μαζί με πολλά ακόμα, είναι άλλο, και τα αίτιά του βαθύτερα από τα συνήθως εκφραζόμενα (υποχρηματοδότηση, κυβερνητική αδιαφορία, ψηφοθηρία κλπ κλπ). Εκεί προσπάθησα να κάνω την τομή μου ή καλύτερα την «έκθλιψή» μου, όπως πολύ σωστά κατάλαβες. Και ποτέ δεν υπονόησα οτι «όλοι οι φοιτητές ευθύνονται για τα έκτροπα» ή κάτι παρόμοιο. Συλλογικές ευθύνες δεν έχω συνηθίσει να καταλογίζω. Αυτά τα κάνουν οι Ρ.Ε.Α.! Τώρα αν κάποιοι «μπαχαλάκηδες» όπως ωραία τους αποκαλείς ταλαιπωρούν τους υπολοίπους, φορτώνοντάς τους στα μάτια του κόσμου τις πράξεις τους, ε το ίδιο δεν γίνεται παντού; Γιατί δηλαδή εκεί μέσα να είναι διαφορετικά;
Εάν τώρα από το «πρελούδιό» μου μπορεί να προκύψουν κάποιες παρεξηγήσεις, ε πόστ είναι βρε αδελφέ, δεν θα το βγάλω και στο CNN! Πέντε άνθρωποι το διάβασαν και άλλοι τόσοι πιθανόν θα το διαβάσουν στο μέλλον. Και για όποιες παρατηρήσεις, εδώ είμαστε! Νομίζω καταλαβαινόμαστε.

Π:
Την έχω δει κι εγώ αυτήν την γελοιογραφία. Κι εγώ νομίζω οτι είναι του ΚΥΡ. Δυστυχώς δεν ήταν στο άλμπουμ του καλλιτέχνη που διαθέτω, θα το ψάξω όμως γιατί έχω στο μυαλό μου ένα πόστ στο οποίο κολλάει θαύμα!

 
At 13/7/06 17:03, Blogger lykojo said...

καταλαβαινόμαστε απόλυτα και τα λες πολύ ωραία όλα. απλά μπήκα κι εγώ λίγο φουριόζος γιατί το ζήτημα με καίει, όπως και πολλά παιδιά της ηλικίας μου.

δυστυχώς αυτοί που θέλουν να καπελώνουν αυθόρμητες κινήσεις υπάρχουν πάντα. και από την άλλη υπάρχουν κι αυτοί που θα πάνε για το μπάχαλο. ίσως πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή για οποιαδήποτε ειλικρινή κίνηση…

χωρίς να έχω στατιστικά στοιχεία στα χέρια μου, γνωρίζοντας απλά λίγα πράγματα για τη θεσσαλονίκη, πιστεύω, νοιώθω ότι υπάρχει ένα νόημα σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις.

μια μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών μάλλον δεν θα μπορέσει να σου απαντήσει στο ερώτημα "γιατί κατεβαίνεις στις πορείες"?

βαθιά μου πίστη όμως (διαμορφωμένη από όσα έχω δει σε συνελεύσεις και καταλήψεις της θεσσαλονίκης, από συζητήσεις και διάβασμα αλλά και από ελπίδα για το μέλλον) είναι ότι υπάρχουν πολλά παιδιά εκεί έξω που και διαβασμένα είναι και συνειδητοποιημένα και όχι συρόμενα από κόμματα και συνδικάτα.

παιδιά που ανησυχούν για την τροπή που παίρνει ο κόσμος τα τελευταία χρόνια. ο νόμος ήταν μόνο η αφορμή. επιτέλους πρέπει να φωνάξουμε για κάποια πράγματα και να σταματήσουμε τις συνεχείς υποχωρήσεις. αλλιώς θα καταλήξουμε να τρέχουμε σε όλη μας τη ζωή για να καταφέρουμε να ξεπεράσουμε και να πατήσουμε τον διπλανό μας -όχι μόνο στη εκπαίδευση μας αλλά και στη δουλειά μας- και στο τέλος θα πεθάνουμε δουλεύοντας χωρίς να προλάβουμε να βγούμε στη σύνταξη - και όλα αυτά για ένα τεράστιο τίποτα.

πιστεύω επίσης ότι αυτή την αγωνία τη νοιώθουν και πολλά παιδιά που ίσως μέχρι τώρα να ήταν λίγο αδιάφορα για τα πολιτικά πράγματα και μη συνειδητοποιημένα.

ζούμε σε ένα κόσμο που οδηγείται σε ένα νέο είδος μεσαίωνα. η συνεχής αντίσταση πρέπει πια να γίνει συλλογική συνείδηση και να εκφράζεται σε κάθε τομέα της ζωής μας. μήπως και διασωθεί τίποτα.

γνωρίζω ότι το κείμενο μου βέβαια είναι μια μεγάλη γενικότητα… πιστεύω όμως ότι αν αφυπνιστεί ένα μεγάλο μέρος του κόσμου ο κάθε ένας στον τομέα του θα βρει τις πρακτικές λύσεις.

και γνωρίζω ότι πάλι είμαι εκτός θέματος... :-)

 
At 14/7/06 12:46, Blogger not me just us said...

Νομίζω πως έχουμε πολλά κοινά στην προσέγγιση των πραγμάτων. Συνεχίστε παρακαλώ, υπάρχει τεράστια ανάγκη για απόψεις που που συνδυάζουν τη Σκέψη με την Αισθητική.

Αλήθεια, δεν ξέρω γιατί, το "κουτί" των σχολίων δεν μου άνοιγε στο τελευταίο σας post.

 
At 14/7/06 13:58, Blogger cyrusgeo said...

Εμένα μου άρεσε το "Παρασκευαήδης"...

 
At 14/7/06 18:50, Blogger Π said...

Προσυπογράφω τις παρατηρήσεις του Δύοντα Ανατέλλοντα (και αυτήν για το κουτί των σχολίων).

lykojo, να προσθέσω κι εγώ μιά γενικότητα: (αν και είμαι Aθηναίος,) ο κόσμος της Θεσσαλονίκης μου φαίνεται καλύτερος. Φυσικά πολλοί φοιτητές δεν είναι συνειδητοποιημένοι, αλλά τουλάχιστον στη σχολή που είμαι εγώ η κατάληψη έγινε με συνεννόηση και με καλή διάθεση, και χωρίς καταστροφές ή παρατράγουδα, απ' όσο ξέρω (το λέω ως παρατηρητής, καθότι διδάσκων, όχι διδασκόμενος).

Για το νέο ποστ: Πάντα έτσι συμβαίνει. Oι Iνδοί και οι πιο πέρα, ή ακόμα περισσότερο οι αφρικανοί, είναι «άλλοι». Δεν ξέρω αν είναι σωστό, αλλά ανέκαθεν π.χ. σκεφτόμουν ότι το 45 που επιδείχθηκε η ατομική βόμβα, δεν πρέπει να ήταν μόνο στρατιωτικοί οι λόγοι που η επίδειξη έγινε πάνω στους «εξωγήινους» Iάπωνες: δεν νομίζω ότι θα τολμούσαν ποτέ να τη ρίξουν στους Γερμανούς ή τους Iταλούς.

 
At 14/7/06 19:12, Blogger rodanis said...

Lykojo:
Συμμερίζομαι ανεπιφύλακτα την αισιοδοξία σου για τα νέα παιδιά, καθώς και την ελπίδα για το μέλλον. Αντιλαμβάνομαι βέβαια, ότι είσαι φοιτητής / σπουδαστής, οπότε εύχομαι την αισιοδοξία να την διατηρήσεις και στη συνέχεια!
Διακρίνω όμως και την εξής αντίφαση: Μολονότι μιλάς περί ελπίδας για το μέλλον, φαίνεσαι μάλλον σίγουρος οτι η γενική τάση του κόσμου είναι προς έναν νέο μεσαίωνα.
Εάν αναφέρεσαι στον τόπο που ζούμε, θα διαφωνήσω ριζικότατα! Μπορεί να βρισκόμαστε σε – σχεδόν – μεσαίωνα, όμως η τάση είναι προς τα εμπρός. Έχουμε κάνει θεαματικά βήματα προόδου στην μικρή μας ιστορία ως νέο κράτος και Έθνος (έστω και με 30 εισαγωγικά το καθένα), και απόδειξη είναι η σύγκριση με το προς ανατολάς ενεπομείνον μέλος του σώματος από το οποίο αποσχισθήκαμε, αλλά και με τα υπόλοιπα μέλη του ιδίου σώματος. Δυσκολευόμαστε πολλές φορές να αντιληφθούμε αυτήν την πρόοδο, γιατί συγκρίνουμε εντελώς ανόμοια πράγματα, για λόγους που δεν μου επιτρέπει ο χώρος να εξετάσω εδώ. Έχουμε βέβαια πολύ πολύ πολύ δρόμο ακόμα να κάνουμε, και όσο πιό σύντομα το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τόσο πιό αποτελεσματικοί θα είμαστε. Από την άλλη, η ζωή δεν είναι ένα «τίποτα», σε καμία περίπτωση, ακόμα κι αν αποτύχουμε σε όλα όσα αναφέρεις. Η ζωή είναι όμορφη ΚΑΙ στο περιθώριο όλων αυτών. Και εάν πρόκειται να αλλάξουν τα πράγματα που μας πικραίνουν, αυτό θα γίνει μόνον από ανθρώπους που αγαπούν την ζωή σε όλες της τις εκφράσεις, και την ζούν με όλες τους τις αισθήσεις.
Σε παγκόσμια κλίμακα τώρα, ναί γίνονται τελευταία κάποια πράγματα πολύ παράδοξα για έναν κόσμο που γενικά προοδεύει. Όμως πρέπει να ξέρεις οτι οι μεγαλύτερες ακρότητες, γίνονται πάντα στο τέλος των πολέμων, όταν η πλευρά που αντιλαμβάνεται οτι θα είναι η ηττημένη κάνει ότι μπορεί για να εκδικηθεί. Και γνωρίζουμε καλά στην περίπτωσή μας ποιά πλευρά κάνει σπασμωδικές κινήσεις. Τίποτε βέβαια δεν προκαταβάλλει την τελική έκβαση, αλλά όπως και να έχει, όταν βρίσκεσαι σε πόλεμο, ε πρέπει να έχεις και ηθικό ρε γαμώτο!
Και σταματώ, γιατί βγήκα εγώ εκτός θέματος ;-)

Δύοντα – Ανατέλλοντα:
Ευχαριστώ πολύ για τα ωραία λόγια. Ότι περνάει από το χέρι μας!
Το τελευταίο μου post είχε μάλλον κάποιο πρόβλημα, γιατί δύο φορές, σήμερα το μεσημέρι αλλά και το απόγευμα, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς! Το ξανανέβασα όμως και υποθέτω πως τώρα είναι εν τάξει. Έγραψα και ένα δοκιμαστικό σχόλιο.

Cyrusgeo
Κι εμένα μου άρεσε! Έμπνευση της στιγμής της συγγραφής. Μερικές φορές μου βγαίνουν κάτι τέτοια καλά...

 
At 14/7/06 20:08, Blogger rodanis said...

Π:
Σήμερα θα την έριχναν στην Ιαπωνία; Πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα...

 
At 15/7/06 14:46, Blogger Π said...

Eμ βέβαια. Tώρα η Iαπωνία είναι δικοί μας άνθρωποι - ανήκει στους 8 που σοδομίζουν τον πλανήτη. Όχι σαν κάτι υποανάπτυκτους όπως Iράκ, Iράν, Λίβανος, που θέλουν να μας βγάλουν και γλώσσα...

 
At 16/7/06 01:38, Blogger lykojo said...

rodanis φοιτητής ήμουνα. τέλειωσα ιστορία και αρχαιολογία.

τα περί μεσαίωνα που έλεγα αναφέρονταν περισσότερο στις αλλαγές που συμβαίνουν σε παγκόσμια κλίμακα στον εργασιακό τομέα και στην εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος στις ημέρες μας, στην όλο και μεγαλύτερη επιρροή των εταιριών σε κάθε τομέα της ζωής μας και στην αδυναμία της πολιτικής να αντισταθεί σε αυτή την επιρροή. δεν αναφερόμουν τόσο στην πρόοδο του κράτους μας – αν και περί αυτού δεν θα συμφωνήσω απόλυτα. εξαρτάται πάντα ποια είναι τα κριτήρια που θέτει ο καθένας για να αξιολογήσει την πρόοδο – άλλα ας το αφήσω καλύτερα είναι άλλη τεράστια συζήτηση αυτή.

το "τίποτα" αναφερόταν σε μια ζωή στην οποία ουσιαστικά θα είσαι σκλάβος του επαγγέλματος, θα νομίζεις ότι ο κόσμος περιφέρεται γύρω από την εταιρία σου, θα καταναλώνεις σαν ζώο ότι νέο σκουπίδι σου σερβίρει ο πολιτισμός της διαφήμισης, της άθλιας τηλεόρασης, του υπερ-καταναλωτισμού, της εμπορευσιμότητας των πάντων - ακόμα και της προσπάθειας κάποιων για διαφοροποίηση, και τα προϊόντα προς καταβρόχθιση μάλιστα θα τα προσφέρει (τι θα; τα προσφέρει...) ο τρίτος κόσμος ο οποίος ψοφάει -κυριολεκτικά- στην δουλεία για εμάς εδώ στη δύση. αυτή η ζωή για μένα είναι ένα απόλυτο τίποτα.

ακριβώς σε αυτούς τους ανθρώπους που λες κι εσύ στηρίζω κι εγώ τις ελπίδες μου - σε "ανθρώπους που αγαπούν την ζωή σε όλες της τις εκφράσεις, και την ζούν με όλες τους τις αισθήσεις".

η γενική τάση νομίζω είναι προς ένα μεσαίωνα - απλά ελπίζω ότι αναδύεται και μια νέα τάση αντίστασης:
http://en.wikipedia.org/wiki/Anti-globalization_movement
http://en.wikipedia.org/wiki/No_logo
http://en.wikipedia.org/wiki/Fair_trade

στο κάτω κάτω είναι λογικό στη ζωή σου κάποιες στιγμές να απογοητεύεσαι και κάποιες άλλες να ελπίζεις – ακόμα και μέσα σε ένα κείμενο!

 
At 16/7/06 18:45, Blogger rodanis said...

Lykojo
Όμορφα τα γράφεις, όμως ανοίγεις πάρα πολλά ζητήματα για να μπορέσω να σχολιάσω κάτι. Σε πολλά συμφωνούμε, σε κάποια όχι. Είναι όμως ζητήματα που σίγουρα θα περάσουν κάποια στιγμή από τις μυλόπετρές μου, οπότε θα τα πούμε και λεπτομερώς. Πάντως αυτήν την στιγμή που γράφω, το «σκλάβος του επαγγέλματος» το αισθάνομαι απολύτως!!

Ευχαριστώ για τα links. Το no logo το έχεις διαβάσει; Έχω ακούσει ότι έχει αρκετό ενδιαφέρον, όμως δεν έχει πέσει στα χέρια μου.

Και καλά μπάνια και από εδώ :-)

 
At 17/7/06 15:30, Blogger lykojo said...

ναι το έχω διαβάσει, είναι πολύ καλό! πολύ καλή δουλειά! με στοιχεία, με ειλικρίνεια, με διεισδυτικότητα και με ελπίδα!

 

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home